1972 - 1976
Cumapazarında bizim kahvehane ile karşı karşıyaydı Tuzcu Kadir Alış Amca'nın dükkanı.. Yanında Melise'li bir sakallı ihtiyar işçisi, bir de kendisi çalışırlardı. Bir sabah bakarsınız, koca bir tuz kamyonu Kadir Amca'nın dükkanı önünde.. hamallar gelir arka depoya boşaltılırdı.. Bir koşuşturma, bir tatlı telaş, bir tatlı yorgunluk Kadir Amca'da.. İşte o sırada yorgunluk çaylarını da ben getirmiş olurdum.. Çok sevinirdi.. Beni de sevip dinleyen dostlarımdandı..
Bisiklet alıvermesi için, babama özel ricacılardan biri de Kadir Amca'ydı.. O bisiklete yıllar sonra olsa da bir şekilde bindim ama...
Kadir Amca da Safranbolu'ludur..Lokanta yemeği yemez.. Elinde elemanıyla birlikte yiyeceği yemeği ile gelir her sabah.. Erkenden dükkanını açar. işine başlar. Bir yandan hemen arka odadaki tuz değimeni çalışır, bir yandan paketleme.. Bir yandan bendenizin getirdiği çaylar..
Ara sıra muhabbeti koyulaştırırdık Kadir Amca ile... Kasketli, kırmızı buğday çehreli, ciddi olduğu kadar müşfik, prensipli bu Anadolu insanı aklıma iz bırakanlardandır.. Benim ortaokul çağlarımdaki cevvaliyetimi, şerre yoranlar vardı, ama O, bu çocuksu, şımarık hareketlerimi, doğal karşılayabilen ender insanlardandı..
Yıllar yılları kovaladı..Biz okullara gittik-geldik.. Diplomaları aldık.. Göreve başladık.. Kadir Amca yine yerinde istikrarla çalışıyor.. Oğlu Ali Abi'yi de okuttu.. Tıbbiyeyi bitirtti.. Ali Abi de Doktor olmuştu.. Lakin o gün bugündür bir kez görüşmek fırsatım olmadı..İstanbul'da imiş diye biliyorum.. Ben de İastanbul'dayım.. Keşke görüşebilsek.. Yaşlanmıştır tabi.. Bizden büyüktür.. Biz 52 yaşımıza girdik..
Rahmetli Tuzcu Kadir Amca sağolsun beni evlendirmeye de çalıştı.. Kızın dükkana gelmesini ve benim görmemi sağladı.. Lakin ben yüzüme gözüme bulaştırdım.. Çünkü kız, babasıyla ve yengesiyle giderken, ben daha iyi göreyim diye, arka sokaktan koşar adım geçecekleri yolun yanına çıkmak için hareketlendim... Nefes nefese koşar adım giderken, hiç beklemediğim bir olay oldu.. Kız, babası, yengesi karşımdalardı..Meğer onlar da planlı değil ama, benim dolandığım sokağa çıkmazlar mı?..:)) Ben onları uzaktan ve zuladan görmek istiyordum, onlar şimdi, dar sokaktan tam karşıma çıkmışlar,aramızda 2 metre ya var ya yoktu... Biz kıza bakmak yerine paçayı kurtarmayı yeğledik.. Heyecan, utanç, hepsi karışık bir psikoloji.. Surat da mosmor tabi... Ve... O iş orda bitti.. Nasip..
Kadir Amca babamın da sıkı dostuydu.. Babama yardımları dokunmuştu.. İyi bir sdost, iyi bir komşu, akıllı bir büyüğümüzdü Kadir Amca..
Kadir Amca gibi Esnafları çok arıyoruz şimdi..
En iyi dileklerle...
